«Πληγωμένη» από τους σεισμούς η Αγία Σοφία

Μη επισκέψιμος ο γοτθικός ναός της Ανδραβίδας

«Πληγωμένη» από τους σεισμούς η Αγία Σοφία

Αύγουστος 23, 2019 06:55 ΠΜ
«Πληγωμένη» από τους σεισμούς η Αγία Σοφία

 

«Πληγωμένος» από τις πρόσφατες σεισμικές δονήσεις είναι ο γοτθικός ναός της Αγίας Σοφία στην Ανδραβίδα, το «ζωντανό» μνημείο της πόλης , που υπήρξε μεσαιωνική πρωτεύουσα του φράγκικου πριγκιπάτου της Αχαΐας.

Το κλιμάκιο των μηχανικών της Υπουργείου Πολιτισμού, μετά από μακροσκοπικό έλεγχο, που διενήργησε, έκρινε το μνημείο μη επισκέψιμο και πλέον η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ηλεία βρίσκεται σε αναζήτηση χρηματοδότησης για την εκπόνηση μελέτης προκειμένου να ληφθούν μέτρα στήριξης στο μνημείο.

 

«Με υπόδειξη των μηχανικών του Υπουργείου»

Όπως τόνισε στην «ΠΡΩΤΗ» η Προϊστάμενη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ηλεία κ. Ερωφίλη-Ίρις Κόλλια:  «Το μνημείο της Αγίας Σοφίας υπέστη κάποιες μικρές ζημιές από τους πρόσφατους σεισμούς στην Ανδραβίδα και όπως μας υπέδειξαν οι αρμόδιοι τεχνικοί του κλιμακίου που είχε στείλει το Υπουργείο έχει κριθεί μη επισκέψιμο για το κοινό προς το παρόν. Οι ζημιές είναι μικρού μεγέθους και για αυτόν τον λόγο απαιτούνται μέτρα στερέωσης και όχι αναστήλωσης. Για αυτό το λόγο ετοιμάζουμε σχετική μελέτη και είμαστε σε φάση εξεύρεσης χρηματοδότησης».

 

Η Αγία Σοφία

Η Αγία Σοφία είναι ένας από τους τρεις γοτθικούς ναούς, που σύμφωνα με το «Χρονικό του Μορέως» ίδρυσαν οι Φράγκοι στην πόλη. Από τους άλλους δύο, τον Άγιο Στέφανο και τον Άγιο Ιάκωβο, ταφικό παρεκκλήσι των Βιλλεαρδουίνων, δε διατηρούνται σήμερα ίχνη τους.  Η Αγία Σοφία ιδρύεται από το τάγμα των Δομινικανών μοναχών το πρώτο μισό του 13ου αι., ως αυλικός ναός των Βιλλεαρδουίνων και καθεδρική έδρα του λατίνου επισκόπου Ωλένης. Πρόκειται για μία μεγάλη τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική, το αρχικό μήκος της οποίας ξεπερνούσε τα 45μ., εκτεινόμενο δυτικά κάτω από τον σύγχρονο δρόμο δυτικά του περιφραγμένου αρχαιολογικού χώρου. Από το ναό διατηρείται το ιερό βήμα και τα δύο εκατέρωθεν τετράγωνα παρεκκλήσια, που καλύπτονται με σταυροθόλια με νευρώσεις, καθώς και η θεμελίωση των πλάγιων τοίχων και των τοξοστοιχιών.

Η τοιχοποιία αποτελείται κυρίως από μεγάλους λαξευτούς πωρόλιθους αλλά και ενσωματωμένα παλαιότερα βυζαντινά γλυπτά. Δυτικού τύπου παράθυρα διατρυπούν τους τοίχους της αψίδας και των παρεκκλησιών, ενώ κόγχες διαμορφώνονται στο νότιο τοίχο του ιερού και του νότιου παρεκκλησιού.

Τα σωζόμενα αρχιτεκτονικά στοιχεία (σταυροθόλια με νευρώσεις, κιονόκρανα με φυτικό διάκοσμο και φουρούσια, εξωτερικές ακτινωτά διευθετημένες αντηρίδες) πιστοποιούν την εμπνευσμένη από γοτθικά πρότυπα κατασκευή του ναού. Το μνημείο έχει οικοδομηθεί σε διαδοχικές φάσεις  πιθανόν το βόρειο παρεκκλήσι και το αντίστοιχο κλίτος να μην ανήκουν στην αρχική κατασκευή.

Από την περιοχή της Ανδραβίδας προέρχονται δύο αξιόλογα γλυπτά, που σήμερα εκτίθενται στο μουσείο κάστρου Χλεμούτσι. Πρόκειται για την μαρμάρινη επιτάφια πλάκα της πριγκίπισσας Άννας Βιλλεαρδουίνης, κόρης του βυζαντινού ηγεμόνα της Ηπείρου Μιχαήλ Β' Άγγελου Δούκα Κομνηνού, τρίτης και τελευταίας συζύγου του Γουλιέλμου Β' Βιλλεαρδουίνου (1286) και ένα κιονόκρανο που φέρει ανάγλυφα τον θυρεό του πριγκιπικού ζεύγους Ισαβέλλας Βιλλεαρδουίνης - Φλωρέντιου Ντ’ Αινώ (1289 - 1297).

 

Share this:
Tags:

Κοινωνικό μήνυμα Αντιπυρικής Περιόδου 2019